Het voertuigenpark 
Bij de oprichting van het Corps Rijkspolitie in 1945 was het maar matig gesteld met de gemotoriseerde vervoermiddelen waarover het Korps beschikte, om zich over grotere afstanden te kunnen verplaatsen. De dienstverrichtingen vonden voornamelijk te voet plaats en voor de patrouilles in de polders werd de fiets gebruikt. Een enkele groep had de beschikking over een oude solomotor of een motor met zijspan, voor gezamenlijk gebruik in de afdelingen.

De verkeersgroep had de beschikking over enkele solomotor, een paar motoren met zij- span en enkele personenauto.

De Franse legerdumps brachten uitkomst voor de uitbreiding van het wagenpark. Ze leverden een behoorlijk aantal legermotoren van het merk Harley-Davidson (zogenaamde Liberators). Een deel werd als solomotor ingezet en een deel werd van een Hollandia zijspan voorzien en als motor met zijspan in gebruik genomen. 
Weer enige tijd later kwamen de legerjeeps uit de dump. Deze werden blauw gespoten en voorzien van het opschrift 'RIJKSPOLITIE'. Na een paar jaar kwamen er op alle groepen motoren met zijspan en solomotoren.
Voor de verkeersgroepen werden personenauto's aangeschaft voor meerhoofdige patrouilles.

De Landgroepen kregen geleidelijk de beschikking over de zogenaamde GSA GroepsSurveillance Auto. De Ford FK1000.
Vanaf 1959 werden de verkeersgroepen verrijkt met de Technische Patrouille Wagen (TPW).

Dat direct na de tweede wereldoorlog de „jeep" ten tonele verscheen, zal geen verwondering baren. De jeep - met zijn onbegrensde mogelijkheden - was in de eerste jaren na de bevrijding gewoon een modeverschijnsel. De enige auto die in grote aantallen beschikbaar was, was de Amerikaanse militaire Jeep.
Duizenden Jeeps stonden na het einde van de oorlog opgeslagen in dumps van het Amerikaanse leger in Frankrijk. Om in de vervoersbehoefte van de politie te voorzien, kocht de Nederlandse overheid honderden Jeeps. 
In 1946 reisde een groep Rijkspolitiemannen naar een legerdump bij Reims om Jeeps voor de Rijkspolitie op te halen. Voor reserveonderdelen werden ook sloopjeeps per vrachtauto naar Nederland gebracht.
De Jeeps, die een jaar in de buitenlucht hadden stilgestaan, werden opgeknapt in de werkplaats van de Politie Technische Dienst van de Rijkspolitie in Delft. Om in vredestijd aan de Nederlandse verkeerswetgeving te voldoen moesten onder andere stop- achterlichten en richtinglampen gemonteerd worden. De Jeeps werden 'Sikkens autoflex donkerblauw' geverfd en op de plaat onder de voorruit kwam de markering 'Rijkspolitie' in witte letters.

Lang nadat de oorlogsjeep uit het wagenpark van de politie was verdwenen, vonden leden van de Verkeersschool van de Rijkspolitie en het Rijkspolitiemuseum het enorm zonde dat er niet één exemplaar bewaard was. Daarom kocht men in 1986 een Jeep bij een dumphandel in de Ooijpolder bij Nijmegen en verfde het voertuig donkerblauw.
Deze Jeep was in 1962 in licentie gemaakt door Hotchkiss-Brandt in Frankrijk. De Fransen bouwden de oorlogsversie van de Jeep van 1953 tot 1969 voor het Franse leger. Ongetwijfeld hadden zij daarbij ook genoeg reserveonderdelen vervaardigd! en is eigendom van het Politiemuseum.

MOTORFIETSEN VAN DE RIJKSPOLITIE 
Na de Tweede Wereldoorlog stalde het Amerikaanse leger ook grote aantallen Harley Davidson motorfietsen als overtollig materieel in legerdumps in Frankrijk. Voor het Korps Rijkspolitie kocht de Nederlandse overheid Harleys van het type WLC Liberator en het type WLA 45. Net als de Jeeps werden deze motorfietsen opgehaald bij een legerdump in de buurt van Reims.

Vanaf eind jaren 50 werd gebruik gemaakt vannde Ford Taunus.  Deze zou in vele uitvoeringen tot de opheffing van het Korps Rijkspolitie in 1994 worden gebruikt.

 Naar > overzicht verkeerssurveillancevoertuigen

OVERZICHT RP WAGENPARK OP 1-1-1970
Eind jaren zestig vond er een standaardisering plaats en werden er veel voertuigen aangeschaft. Onderstaand en overzicht van het het wagenpark op 1-1-1970. Bron: Korpsblad september1969.