RP Logo ster 80 (VV)AVD Logo Sticker(V) HISTORIE KORPS RIJKSPOLITIE
ALGEMENE VERKEERSDIENST RIJKSPOLITIE
 
BROCHURE RP-Alex 40 jaar 2002


RPA40 voorblad2(7V)Hoofdstuk 20. Oog (en oor) voor emotie.
 
Naast alle glorieuze zaken die het KLPD na de reorganisatie ten deel vielen, waren er ook een aantal dieptepunten. Bijvoorbeeld het overlijden van een collega, dat vaak grote impact had op de directe werkomgeving. Zelfs waren er een paar zaken die "korpsbreed" eigenlijk iedereen raakten; in de vroege zondagochtend van 20 oktober 1996 kregen de verkeerscollega's Willem Riegstra en Luc van Geldere een ongeval met hun opvallende surveillance-Mercedes.
Luc overleed enkele uren na het ongeval aan ernstig hersenletsel en Willem overleed weliswaar niet, maar leeft verder met eveneens ernstig hersenletsel. Luc was mijn vaste maat, die die ene zondag met Willem reed, omdat ik een familiereünie had. Enkele maanden later werd de geliefde collega Ellen Buis (verkeer Hoofddorp ) met haar dochtertje vermoord door haar echtgenoot. Groot was het verdriet en onbegrip onder de collega's. Het KLPD was niet voorbereid op dit soort zaken en had eigenlijk weinig geregeld voor de opvang van collega's, maar ook voor een correcte afhandeling naar de nabestaanden toe. Veel collega's hebben het er erg moeilijk mee gehad en zijn soms korte of langere tijd uit de dienst geweest.

Reden genoeg om hier serieus mee om te gaan. Inmiddels signalen van een haperende verwerking herkennen. Belangrijk, want zij hadden immers de taak om de eerste opvang na een ernstige gebeurtenis tijdens het werk te I verzorgen. Na gesprekken met het Ad Hellemons, toen het Hoofd van de divisie Mobiliteit, werd de vorming van een BedrijfsOpvangTeam (BOT) in gang gezet. De meeste regio's hadden al zo'n BOT, bestaande uit gewone RPA40 5Logo(7V)executieve collega's, die zeer betrokken zijn bij het wel en wee van hun collega's en die bovendien geschoold zijn in eerste opvang bij zeer ingrijpende gebeurtenissen. De praktijk heeft uitgewezen dat het erg goed kan werken om hetgeen je hebt meegemaakt te delen met iemand die weet waar je het over hebt en daardoor je emoties goed kan invoelen. Het BOT van het KLPD heeft zijn nut al meerdere malen bewezen. De tijd is gelukkig voorbij dat politiemensen stoere meiden en kerels waren, vol van sterke verhalen en met een onbeperkt incasseringsvermogen. Steeds meer waardering is er juist voor die collega's die zich kwetsbaar opstellen en het hebben over hun gevoel en emoties.

Een bijzonder persoon wil ik toch nog noemen en wel onze "korpsaalmoezenier" Nol Smolders, weggekaapt bij de regio Amsterdam-Amstelland. Ik mocht hem leren kennen na het ongeval van Willem en Luc, dat bij Amsterdam had plaatsgevonden. Door gebrek aan opvang binnen ons eigen korps wás hij daar ineens. Hij verscheen op de meest onverwachte momenten, maar kwam altijd gelegen. Of het nu in Driebergen was, of bij je thuis, het was alsof je hem al jaren kende. Ook het Bedrijfsmaatschappelijk werk doet in de huidige samenstelling enorm goed werk. Ondanks hun werk op de achtergrond weten veel collega's hen te vinden.
Al met al is er de laatste jaren veel ten goede veranderd. Er zijn de nodige initiatieven genomen in het besef dat collega's die goed in hun vel zitten hun werk beter en met meer plezier doen. Trots mogen we zijn op de Stilteplek in Driebergen, waar we daadwerkelijk stil kunnen staan en stil kunnen zijn bij de herinneringen die ons bezig houden. De ellende lossen we er niet mee op; op het moment dat ik dit schrijf is net Jan Kruining in Hoofddorp aan een hersentumor overleden en is het ruim een maand geleden dat Arry van de Heuvel aan de gevolgen van Non-Hodgkin overleed. Maar is wel oog en oor voor de emoties die dat bij collega's teweeg brengt. En dat doet goed.

André Karper (verkeer Wolfheze)


Naar > Menu Brochure RP-Alex 40 jaar