RP Logo ster 80 (VV)AVD Logo Sticker(V) HISTORIE KORPS RIJKSPOLITIE
ALGEMENE VERKEERSDIENST RIJKSPOLITIE
 
BROCHURE RP-Alex 40 jaar 2002


RPA40 voorblad2(7V)Hoofdstuk 10. Kleintje AUTO.

Bij elk jubileum wordt natuurlijk altijd teruggekeken naar vroeger, naar de begintijd. Bij 40 jaar R.P. Alex gaan je gedachten dan vanzelfsprekend terug naar 40 jaar geleden. Naar de begintijd van de toenmalige Sectie Bijzondere Verkeerstaken, zoals de voorloper van de latere A. V.D. heette.De begintijd wordt dan logischer wijze geassocieerd met snelle porsches en verkeersmensen met lange witte jassen voorzien van een bontkraag.

In het kader van het jubileum zullen ongetwijfeld markante persoonlijkheden uit heden en verleden de revue passeren. Ik laat dat graag aan anderen over en ga nu verder waarmee ik 11 jaar geleden ben gestopt, namelijk de rubriek "kleintje AUTO" in Pers-Alex. Destijds heb ik 13 jaar lang die rubriek met veel plezier gevuld met autonieuws.

Uit het toenmalige autonieuws zijn nu alweer toekomstige oldtimers geboren. Ik  wil u graag meenemen naar verleden en heden van de surveillancewagens van wat nu heet de Dienst Verkeer. Die dienst is nu eenmaal groot geworden met en ook een beetje door auto's.
 
Wat heeft er zoal door de jaren heen op de snelwegen in actieve dienst gereden. Het begin van het verhaal heeft iedereen wel eens gehoord. Uit ervaringen van de toenmalige West-Duitse collega's kwam naar voren dat als je wilde realiseren wat de plannen waren, je dat het best met een snelle, open auto kon doen.
 
Het verhaal van de langjarige relatie met het merk Porsche was geboren. In een aantal gezinnen zal nog wel een schaalmodel van die auto te vinden zijn. Als die nog in goede staat is, wees er dan zuinig op. Die echte auto was van het type 356 B Cabriolet. De surveillanceauto was wit met voor- en achterop  in reflectieletters het woord “Rijkspolitie”. Verder nog een zwaailicht boven
aan de linker voorruitstijl en een luidspreker achterop. Dat was het. Uit een cilinderinhoud van 1582 cc werd een motorvermogen gehaald van wel 75 pk. Daarvoor moest dan 5000 toeren worden gedraaid en kon een top van 175 km/u worden gehaald. Dat lijkt nu allemaal maar matigjes, maar bedenk wel dat een toenmalige wat grotere gezins-/zakenauto het met 140 wel had gezien. Allengs werden er meer 'aangekocht en verscheen al heel snel model C en schoot het motorvermogen omhoog naar 90 pk en kon zomaar de 190 worden bereikt. En dat in de tijd dat middenbermbeveiliging er of niet was of b.v. bestond uit "olifantsdraad". Wie in vredesnaam weet nu nog wat dat was.
 
Goed, de fabriek vond dat er een einde moest komen aan het 356-verhaal en kwam uit met de 911. Een auto die was voorzien van een 6 cilinder en veelRPA40 5Logo(7V) duurder dan de laatste 356. Als oplossing bedacht men de 912, het nieuwe model met de oude motor.
In een folder lees ik dat daar niet meer dan 185 km/u mee gehaald kon worden, reden waarom zoveel collega's zwoeren bij hun ouwe karretje. Die laatste had inmiddels een kleurtje gekregen. Op neus, kont en onderkant van de portieren was rood spul geplakt en de heren moesten hun witte helm inleveren voor een oranje pot. Wat een vreemd gezicht was dat in het begin en die er als eersten mee de werden heus niet benijd, hoogstens besmuikt toegelachen. Het was toch om je te schamen. Maar zoals bij zoveel zaken het geval was wende het snel en een goed jaar later waren die helemaal witte auto's maar bleekscheten. Het kan verkeren.
We zitten dan inmiddels in ongeveer 1967, het laatste jaar in Den Haag.
 
Stilletjesaan nam de fabriek de 912 uit productie en ging geheel over op de 911. Dat gebeurde ook bij de toenmalige AVD. De 911 T deed zijn intrede en maakte het mogelijk meer dan 200 km per uur als top te halen. Uit de zoals steeds luchtgekoelde motor werd 110 pk gehaald bij 5800 toeren.
Met de komst van de 912 en uiteraard ook de 911 was het met het echte cabrioletwerk gebeurd. Porsche introduceerde de zogenoemde Targa. Een type met een afneembaar tussenstuk tussen voorruit en rolbar en een uitritsbare plastic ruit. Wat een ellende gaf dat laatste ding. Moeilijk dicht te krijgen en als hij in donker dicht was, leek het door de binnenspiegel kijkend wel of er een heel leger auto's achter je aareed. Dat kwam door krassen en vouwen in het plastic. Reden om die "ruit" alleen dicht te doen $bij b.v. een rustadres.
 
Begin jaren zeventig van de vorige eeuw verdween dat plastic geval en kwam er een echte ruit voor in de plaats. Daarmee verdween ook de mogelijkheid om de achterkant te openen. Door de jaren heen groeide en groeide de cilinderinhoud en daarmee het motorvermogen. Modeljaar 1971 schopte het al tot 125 pk en een topsnelheid van minstens 210 km/u. De auto's werden zo langzamerhand wat duur, reden om eens uit te kijken naar een andere auto. Men meende de oplossing te hebben gevonden met de VW-Porsche 914. Een model dat was ontwikkeld door Volkswagen, maar waarvoor men zelf geen markt zag. Porsche omarmde het voor hen nieuwe model en bij ons kwam hij in actieve dienst. Voor de collega's niet echt een prettige overgang, want uit de tweeliter motor kwam niet meer dan 100 pk en een top van 190, ondanks dat het toenmalige hoofd opleiding het op televisie een wolf in schaapskleren noemde. Er kwam nog enkele typen 914/6 meehelpen om het imago wat op te poetsen, maar dat lukte niet meer. De wagen bleek niet echt bedrijfszeker en enkele gingen letterlijk in vlammen op. Bovendien waren de auto's zeker niet comfortabel en boden weinig ruimte.
Beginjaren tachtig was de 914 weer exit en werd inmiddels gereden met 911 's die zomaar 235 konden halen. In de tussentijd waren nog een aantal Fiats 124 Spider, een enkele magische Fiat Abarth en een aantal Alfa's spider de poort binnengereden, allemaal vrij kortstondig en niet herhaald. Maar de 911 werd er maar niet goedkoper op en er weer werd naar een vervanger geloerd. Deze keer zou het de Porsche 924 moeten worden. Dit was weer geen echt eigen ontwikkeling en werd wat smalend Audi coupe genoemd. Een snelle praktijkproef over veel kilometers moest de beslissing brengen of hij geschikt was. Die auto reed dag-in-dag-uit 1000 kilometer in twee shifts! Uiteindelijk werd ook dit weer afgeblazen.
 
Modeljaar '84 van de 911 heette inmiddels Carrera en haalde uit de 3.2 liter motorinhoud 235 pk, wat hem in staat stelde tot een top van 245 km/u. Het was ook was ook het jaar dat men kennelijk definitief series wilde gaan snoeien in
de kosten. Met veel ophef -zijn er nog collega's die zich rit van Den Haag naar Ravenstein herinneren?- werden 20 BMW's 323i in het wagenpark ingevoegd die het met zijn 150 pk schopte tot net over de 200 km/u. Niet echt spectaculair dus. Verre van bemind door de collegae bleek de auto het harde werk niet aan te kunnen. Einde BMW
 
Maar de mix van 911 en een andere auto zou 11 blijven. De Mercedes-Benz 190E mocht het gaan proberen. Die auto is in groten getale op het erf geweest. Hoewel hij zeker niet supersnel genoemd mocht worden, bleek hij bedrijfszeker en best wel een goed sturende auto.

rpa40 23f(7V)
Modeljaar '89 van de 911 leverde nog steeds de mogelijkheid om 245 km/u als top te halen, de 190E deed nog lekker mee. De Carrera 2 van model '91 was tot 260 per uur in staat! Bij Mercedes was men inmiddels gevorderd tot de vier cilinder tweeliter die 122 pk leverde en een top mogelijk maakte van 195. In 1994 werd uit de 190 E van Mercedes de C-klasse geboren. Die werd als logische opvolger van de 190 gezien en zonder beproeving aangeschaft. Dat was nou jammer. Want de fijn sturende 190 bleek te zijn verworden tot een mooie, maar veel te softe verplaatsauto. De betreurde eenarmige ruitenwisser, de windgevoeligheid en de voor een aantal collega's slecht zittende stoelen maakte hem verre van geliefd. Er werd nu -gelukkig niet letterlijk gevochten om maar met een 911 op pad te kunnen. Bladerend in het jaarboek van 1994 werd de 911 geacht de 260 te kunnen halen en het waren al weer enkele jaren niet meer de Targa's maar echte cabriolets!
Langzamerhand kwam toch echt het einde voor de 911 en dus het merk Porsche, bij onze dienst. De leiding achtte het niet langer verkoopbaar t.o.v. andere korpsen om een –op papier- zo dure auto als surveillancewagen in te zetten. Een grootscheepse beproeving werd georganiseerd om tot een opvolger van de Porsche 911 te komen. Zo'n zestig collega's kregen de mogelijkheid om met vier auto's praktijkproeven te doen en daarvan verslag uit te brengen. Daarin deden Mercedes-Benz, Audi, BMW en Volvo mee. Uiteindelijk werd het een nipte zege voor Volvo met de 850 GLT. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het latere draagvlak voor die auto gekomen is door die uitgebreide tests. Met overwegend veel plezier werd de 850 bereden, naast de in steeds kleinere aantallen voorkomende Porsche. Uit de 850 kwam de S70 voort en dat was, zij het minder ongelukkig dan bij de opvolger van de 190 van Mercedes, toch minder een rijdersauto. Ook hier kreeg het comfort weer de overhand ten koste van een stukje beleving. Niet onvermeld mag natuurlijk worden dat van de Volvo steeds een klein aantal snelle versies liep en nog loopt.
 
Heerlijk veel vermogen om tussen 100 en 200 te spetteren en met een hoge top. Uit de S70 van Volvo is dan nu de S60 van dat merk aan het werk. De auto heeft een heel mooi draaiende diesel die voldoende vermogen levert om het werk te kunnen doen. Ongetwijfeld zal in 2002 ook nog wel de snelle versie binnen komen rollen om de temperamentvolle S70's af te komen lossen.
Ik heb geprobeerd een enigszins chronologisch beeld te geven van de auto's die bij onze dienst hebben gelopen. De diverse zogenaamde proefauto's die er zijn geweest heb ik er bewust buitengelaten. En waar is de Range Rover dan?
En de Hanomags en.. Ik heb die niet benoemd omdat die auto's waarschijnlijk binnen een te kort kader onrecht zouden worden aangedaan. Ze zijn daarom niet minder belangrijk geweest. Een episode apart voor wellicht ooit nog een verhaal.
 
En nu weer de blik op die toekomst gericht !!
 
Hennie Doppenberg.

Naar > Menu Brochure RP-Alex 40 jaar