RP Logo ster 80 (VV)AVD Logo Sticker(V) HISTORIE KORPS RIJKSPOLITIE
ALGEMENE VERKEERSDIENST RIJKSPOLITIE
 
BROCHURE REÜNIE SAS 1985


SR85 H00.01Voorblad(7V)Hoofdstuk 15. Meldpost Linschoten.

In 1984 waren ze er dan eindelijk, de steunpunten, te Driebergen verwekt en met veel barensweeën geboren te Assen, Badhoevedorp en Breda. Jongere broertjes van de oudste zoon Grathem. Een héél oud idee werd gerealiseerd want in de jaren zestig hadden we al een steunpunt bij de afrit Linschoten. De meldpost beurtelings bezet door één surveillant en later vervangen door een caravan waar de A.V.D. met de o.a.s de totale verkeerszorg startte.

Zo maar een herinnering aan die meldpost. De wachtmeester zat op zijn tweede dag 's middags in de meldpost. De 356 nabij voor het geval dat. Geen administratie en na een kort nachtje in de 'ziekenboeg' van de oude Alex overviel hem de slaperigheid van het nietsdoen. Even gestrekt op de bank, héél even maar.

Een zalige sluimering werd wreed verstoord door gevaar brengende stappen op de metalen trap. Hevig geschrokken kwam het lichaam op de bank met een schok verticaal. De deur ging open en liet nog slechts seconden verborgen wie het zou zijn. Snel greep de wachtmeester de krant en nam overigens vergeefs de houding aan van een aandachtige lezer. De (onvolprezen) commandant van de s.a.s. strak in het pak en recht van lijf en leden, met name dat gedeelte waarop men zijn hoofd had bevestigd, trad binnen.

SR85 H15.65f Linschoten(7V)'Goedemiddag wachtmeester, alles in orde?' kondigde hij de reden van zijn bezoek aan. De wachtmeester stond op, wankelde even van deze tweede bruuske beweging: 'Ja adjudant, geen bijzonderheden' en hij trachtte wanhopig de nawerkende roes te bannen. De adjudant keek indringend naar het wat verfrommelde gelaat, de maffe houding van de wachtmeester die hij toch kende als een spring in 't veld.

'Voel je je wel goed, je bent toch niet ziek?' liet hij zijn bezorgdheid weten. De wachtmeester voelde zich betrapt want slapen in diensttijd was toch een vorm van plichtsverzuim: '0 nee hoor, 't gaat best' had hij geleerd dat van bekennen nog niemand beter was geworden.
'Als je je niet lekker voelt laat ik je wel aflossen dan kan je naar huis' was de adjudant nog niet overtuigd.

De minuten waren voldoende geweest om het totale bewustzijn en controle over ledematen weer te herkrijgen. Toen de adjudant de meldpost verliet was hij tevreden.
Die wachtmeester weet na twintig jaren nog steeds niet of zijn commandant het nou wel of niet doorhad dat hij had liggen slapen. Misschien komt dat antwoord alsnog na deze late bekentenis.
P. Meijers


Naar menu > Brochure SAS reünie 1985.