RP Logo ster 80 (VV)AVD Logo Sticker(V) HISTORIE KORPS RIJKSPOLITIE
ALGEMENE VERKEERSDIENST RIJKSPOLITIE
 
BROCHURE REÜNIE SAS 1985


SR85 H00.01Voorblad(7V)Hoofdstuk 6. Steunpunt Assen .

Op een goede dag....

Zo begint meestal een sprookjesachtig verhaal. Nu dat geldt zeer zeker voor het noordelijkste steunpunt van onze Algemene verkeersdienst.
Nadat de kreet 'deconcentratie' door de jungle van het Korps Rijkspolitie had geklonken, sloeg de onrust binnen het bedrijf toe. Plannen werden gecreëerd en stoute dromen gedroomd.
De eerste verovering van de noordelijke provincies geschiedde door een handjevol politiemensen in gezelschap van hun container. (U weet wel, zo'n vierkant gevaarte op wielen met aan de voorzijde een enorme dissel en aan de achterzijde een glibberig metalen trapje). Om de winterkou en het vocht wat buiten te houden werd gebruik gemaakt van een elektrisch kacheltje met stroomtoevoer van elders.
In dit geval edelmoedig geleverd door het naburige Wegenwachtstation. Maar toen, laat op een avond omstreeks april geschiedde het mirakel! In allerijl (het leek wel illegaal!) werd er door een transportbedrijf uit het westen des lands een houten bouwwerk geplaatst. Het bestond uit maar liefst tien 'units', welke haastig aan elkaar geklonken werden.
De volgende morgen aanschouwden we het bouwsel in het prille ochtendgloren.
Het was een fantastische aanblik. Die fel blauw-gele vlakken contrasterend tegen het zacht groene mos.
SR85 H06.33f(7V)
Zowaar het stond er, ons steunpunt!
Weliswaar stonden de units schots en scheef, zodat je er dwars doorheen kon kijken, de zon en regen worstelden zich beurtelings door de kieren van het dak, maar wat gaf het? We hadden ons gebouw. De tastbare realisatie van onze deconcentratie. Noordelingen let op uw zaak! Mede door onze komst is uw isolement nu verleden tijd. Feest, jolijt, steek de vlag uit en laat de trompetten klinken!
Eindelijk erkenning!
Hoor wie klopt daar? Een eerste enthousiaste bezoeker? Mogelijk een belangrijk afgezant van de drie noordelijke provincies die ons een welgemeend hartelijk welkom zal heten?
De voordeur, die nog een beetje klemt en daarom aan de onderzijde een flinke trap meekrijgt, wordt opengezwaaid.
'Goede morgen, bent u hier chef?' Een gewone man met pet en zwarte aktetas staat op het deurrooster, dat onmisbaar is om het gebouw te kunnen betreden.
'Kan ik even binnenkomen?' De man wankelt en weet zich met moeite op de verraderlijk gladde plankjes staande te houden. Ik grijp hem bij de arm om hem voor een noodlottig ongeval te behoeden en loods hem voorzichtig naar binnen. 'De vestigingsvergunning graag' zegt de ambtenaar van bouw en woningtoezicht met pet.
'Dat meent u toch niet' barst ik uit. 'Bent u dan niet van dit bouwwerk op de hoogte gesteld?' Achter mij hoor ik nauwelijks onderdrukt collegiaal gegrinnik. Ik negeer het en vraag de beambte of er mogelijk een vergissing in het spel is. Dit was er niet. Schouderophalend geef ik hem het telefoonnummer van m'n baas in het verre Driebergen.
'Gegarandeerd dat hij er meer van weet' zeg ik. De man met pet verdween en we hebben hem nooit meer gezien. 'Communicatiestoornis tussen burgemeester en gemeentebestuur' hoorden we later. Maar nu de schouders eronder, geef de Algemene Verkeersdienst de naam die ze zo verdient! Zo maken we het gebouw zelf schoon en richten het in met wat oud overgebleven materiaal uit Driebergen. Op een dag verschijnt er een man in het blauwen voorzien van een zwart vierkant koffertje. 'Lekker temperatuurtje hier' zegt hij. 'Ach ja het was hier wat frisjes en daarom hebben we de kachels vast aangestoken' antwoord ik. De man verbleekt en stamelt: 'Maar ik kom hier nu pas het gas aansluiten!' De units werden rechtgezet zodat de kieren verdwenen en tenslotte, nadat we een groot gedeelte van de zomer ons voor het oog van gans het Drentsche volk hadden aan- en uitgekleed, werden vitrage en zonwering aangebracht.
Op een andere morgen stonden zowaar de surveillanceauto's met acht lekgestoken banden schots en scheef op het parkeerterrein. Maar ja, elke verovering van gebied eist z'n tol nietwaar?
Op naar de feestelijke opening op 7 december 1984. Dat wil zeggen...... Voor degenen die nog in Sinterklaas geloofden. Het heilig vuur werd weer opgerakeld. Het begon zowaar weer te gloeien. Herinneringen uit de zestiger jaren werden weer verhaald.
Opening Badhoevedorp en Breda. Maar nu wij!! Grootse plannen. Een feest zal het worden dat z'n weerga niet kent. Medewerking van alle kanten. 'Stop. Het gaat niet door.' Onnodig uit te leggen aan de werkvloer. 'Probleempje op bestuurlijk niveau,' zo wordt het genoemd. 'Gaat u maar gewoon door daar waar u gebleven was.' We schrijven 1 april 1999.....
Op een sombere druilerige dag, terwijl de regen langs de ramen van het door weer en wind geteisterde bouwsel sijpelt, zit een geüniformeerde man voor zich uit te staren. Had hij gedroomd?
SR85 H06.35f(7V)
De container die gebruikt werd bij steunpunt Linschoten. Bij het steunpunt Assen stond in de begin periode een soortgelijke container.

Nee, dat zou hem niet kunnen overkomen want er zou dan immers direct een alarmsignaal naar het hoofdstation worden geseind. En dan had hij dat allang gemerkt. Hij heft het vermoeide hoofd en luistert. Een aanzwellend geluid bereikt zijn gehoorgang. 'Dus toch' mompelt hij halfluid. Zo snel hij kan begeeft hij zich naar de voordeur van het bouwwerk. Omdat deze een beetje klemt krijgt de deur aan de onderzijde een flinke trap.... De man tuurt door het regengordijn en ziet de stoet binnenrijden.
Wat een pracht! Wat een onderdeel! Hij recht zijn rug en knippert snel een paar opwellende tranen weg.
Hoor het geratel van de massief houten wielen over de keien en het getrappel van de ongeduldige paardenvoeten. Fier staan de mannen overeind in hun open wagens. Zij aan zij. Twee aan twee. De lansen schitteren in het licht van de ontstoken toortsen. 'Heil commandant! Terug van onze regiosurveillance!'

Ben Wiltink


Naar menu > Brochure SAS reünie 1985.